Tag Archives: posi-nega

Gebruik Posi-nega

Hoe spreekik tot pubers de sleutels tot het gesprek met pubers

De methode:

Het is belangrijk dat pubers serieus aan gesproken willen worden Zich er goed bij voelen, vertrouwen hebben in je. Zich herkennen in de voorbeelden die je geeft. Daarom is het belangrijk dat we onze theoretische kennis van de psychologie en vele jaren van ervaring in het werken met cognitieve gedragstherapie in de praktijk omzetten en gericht en concreet naar pubers vertalen.

Onze uitleg moet vergezeld gaan van geloofwaardige voorbeelden, uit hun leefwereld en ervaringen onttrokken. Zij zijn niets met alleen de boekenwijsheid, zij willen concrete taal en herkenningspunten. Daarom is het belangrijk dat we naar hen luisteren, ons kunnen verplaatsen in hun leefwereld en dat we weten met wat zij bezig zijn. Dit verandert nu heel snel, net als de mode.

We moeten ze regelmatig zien en hen laten vertellen. We moeten hun taal spreken en hen laten voelen dat we daar niet bang of vies van zijn. De zaken benoemen zonder rond de pot te draaien. Maar er ook voor waken dat we ze niet beschamen in hun intimiteit die cruciaal voor hen is. Zij wensen terecht gerespecteerd te worden. Het zijn geen kleine kinderen meer maar jong volwassenen. Spreek tot hen zoals je tot volwassenen spreekt, met respect en waarden en normen.

Deze methode om tot pubers te spreken is getest en goed bevonden door henzelf in de vele reacties die zij insturen na een voordracht of workshop: “het lijkt wel of u in ons kan kijken” “u heeft mij echt begrepen “, “u bent geniaal” “ik denk dat u nog veel kinderen kunt helpen, ik voel me al zoveel beter” “sinds ik u hoorde begrijp ik dat ik anders mag en kan denken over mijzelf”. “het heeft mij goed gedaan” “ik wil niet meer oordelen over de anderen” “het is niet omdat ik slechte gedachten heb dat ik slecht ben, dat heeft mij zo opgelucht” “u weet ons aan te moedigen, u heeft vertrouwen in ons, dat is zo belangrijk voor on” 

De vorm :

We spreken direct tot de tieners, we zijn in hen geïnteresseerd. 
We zien ze graag en vertrouwen hen, geloven in hen.
We gebruiken heel direct taal gebruik.
We stralen enthousiasme uit.
We voelen met hen mee, we hebben begrip voor hun vragen.

Durven spreken over zaken die hen bezig houden, hen laten merken dat dit de gewoonste zaken van de wereld zijn, dat dit iedereen wel overkomt. Je bent daarom niet gek! Je bent niet de enige die met die problemen zit. We relativeren! We kunnen jullie helpen door met jullie mee te denken, ipv voor jullie in de plaats te denken.

We geven veel illustraties en voorbeelden van de dagdagelijkse praktijk. Wanneer we anekdotes vertellen zijn die waar en echt beleefd en niet van horen zeggen of uit boeken gehaald. Het moet echt zijn! Korte actie momenten inbouwen met toffe praktische oefeningen, waarbij iedereen een kans krijgt iets goeds over zichzelf te vernemen. Voortdurend hun eigenwaarde bekrachtigen, hen erop aanspreken. Humor gebruiken, ze doen lachen, dit breekt het ijs en het werkt ontwapenend.

Hen regelmatig laten voelen hoe belangrijk ze zijn en wat een fijne mensen je tegenover je hebt zitten. 
Er voor uit komen dat je soms ook het antwoord niet hebt, hen voorstellen er samen naar te zoeken. Hen zelf laten antwoorden op vragen van anderen, hen hierin steunen.
Hen concreet tonen hoe je tegen je Nega kan optreden! En hoeveel plezier en genot jouw Posi je kan geven.

Posi-nega visie

Pubers : Leuk?!

 

Pubers zijn lastig hoort men vaak zeggen, “hij komt in zijn pubertijd, maak je borst maar nat” Pubers kunnen het lastig hebben met zichzelf en hun omgeving en ook wel eens heel lastig doen,maar ze zijn niet lastig! We zijn het een beetje vergeten wat het is om jong adolescent te zijn…

Pukkels!
Het kind zelf ondergaat zoveel biologische veranderingen, hij groeit, bloeit en krijgt pukkels en de hormonen doen hun huishouding. Hij moet aan dit lichaam wennen, en er mee leren leven of hij het leuk vindt of niet.

‘t is rommel(ig) in het hoofd
Zijn manier van denken past zich aan, de hersenen reorganiseren zich nog, Voor ons ziet dat er uit als een chaos (net zijn kamer) maar voor hen is het ook niet altijd even duidelijk. Stap voor stap neemt dat vorm aan. Het is belangrijk dat we daar respect en begrip voor hebben. Je mag nog veel vergissingen maken, daarom ben je er nog geen.

Vrienden in, ouders een beetje uit.
De jonge volwassenen stapt in een heel nieuwe omgeving, vanuit de beschutting van de lagere school in de jungle van het middelbaar onderwijs. Vrienden en omgevingsfactoren worden belangrijker op dat moment voor jou dan je ouders. Je zoekt je een weg daarbinnen en vraagt je voortdurend af, doe ik het wel goed, vinden ze mij wel goed.

Piekeren, en veel denken!
Je piekert over alles en nog wat, over je uiterlijk, je karakter, je schoolse capaciteiten, je gevoelsleven, het leven en de dood tot vragen die je pijn doen in je hoofd, zover gaat je denken. Je negatieve gedachten laten je soms niet los en bepalen je denken en je doen. Je hebt nog niet de kracht om daar sterk en zelfzeker op te reageren. Je twijfelt aan je zelf en zet je zelf in een negatief daglicht. De anderen doen het beter, hebben meer geluk of zijn knapper, vlotter en mooier. Soms kunnen je negatieve gedachten je doen voelen alsof je “gek” aan het worden bent.

Een goed gevoel, een compliment!
Gelukkig hebben we allemaal een positief beeld over onszelf, dat kregen we mee van onze ouders. We vergeten of denken er gewoon niet aan dat we ook positief over ons zelf mogen denken, ondanks ons moeilijk gedrag. We leren met Posi-Nega hoe we in onszelf kunnen geloven, welke schatten we zelf met ons meedragen. We zijn dat vergeten, hebben er niet meer aan gedacht of hebben het zelfs nooit geleerd!

We kunnen er iets aan doen!
De bedoeling is dat we samen met onze positieve stem (Posi) onze Nega in de hand krijgen, ons niet meer laten doen en commanderen door onze negatieve stem. We willen zelf weer de baas worden over onze gevoelens en dit kunnen we maar doen door Nega op zijn plaats te zetten i.p.v. hem klakkeloos te gehoorzamen of ons te laten doen. We geven Nega weer de plaats die hem toebehoort. Hij heeft ons leven niet te sturen, dat doen we zelf!